حرمسرای شاهان باستان ایران

بررسی از مرجع حرمسرای طبق کپی رایت بررسی از مرجع شاهان طبق کپی رایت بررسی از مرجع باستان طبق کپی رایت بررسی از مرجع ایران طبق کپی رایت

طبق منابع تاریخی بررسی از مرجع شاهان طبق کپی رایت هخامنشی و پادشاهان زرتشتی حرمسرا داشتند. مثلاً در منابع تاریخی آمده که در فضای دربار هخامنشی زنان به دور از مردان و در ساختمانهایی جداگانه (حرمسرا) زندگی میکردهاند.[1] همچنین منابع تاریخی از زندگی جداگانۀ همسران شاه هخامنشی یاد میکنند که دختر یکی از اشراف، با پدرش به وسیلۀ پیک مکاتبه میکند و البته این پدر، حق ورود به ساختمان ویژۀ زنانِ شاه را نداشته است.[2] زنان دربار هخامنشی در انزوا و به دور از چشم مردان زندگی میکردند. پییر بریان، تصریح میکند که شاهان هخامنشی، حرمسرا داشتند و افرادی که خواجه نامیده میشدند به امور حرمسرا رسیدگی میکردند.[3] بررسی از مرجع باستان طبق کپی رایت شناسان حتی یک ساختمان در تخت جمشید را به عنوان حرمسرا کشف و شناسایی کردند.[4] حتی طبق منابع تاریخی، انوشیروان (پادشاه زرتشتی) در بررسی از مرجع حرمسرای طبق کپی رایت خود، ده هزار کنیز داشت.[5] شاهنامه نیز می افزاید که تنها در یکی از اتاقهای حرمسرای انوشیروان، هفتاد کنیزک حضور داشتند: «كنيزك بدان حجره هفتاد بود، كه هر يك بتن سرو آزاد بود».[6] همچنين خسروپرويز بيش از 12000 كنيزك در حرمسرای خود داشت. چه اينكه در شاهنامه در احوال خسرو پرويز ميخوانيم: «بمشكوى زرّين ده و دو هزار، كنيزك بكردار خرّم بهار». انوشیروان علاوه بر آن همه همسر و کنیزک، در حمله به شهر سورا -از شهرهای رومی- یک زن زیبا به نام اوفمیا (Euphemia) که اسیر شده بود، را نیز به تملّک گرفته و او را به حرمسرای خود اضافه کرد.[7]

پینوشت:

[1]. بنگرید به: Briant, P. (1996), Histoire de l’Empire Perse de Cyruse à Alexandre,volume I, Paris: Fayary, p 295.
[2]. بنگرید به: Herodotus. (1890). The History of Herodotus. parallel English/Greek. English translation: G. C. Macaulay, London and Newyork: Macmillan, Book 3, Ch 68-69 & Book 3 Ch 130 & Book 1 Ch 136.
[3]. بنگرید به: Briant, P. (1996), Histoire de l’Empire Perse de Cyruse à Alexandre,volume I, Paris: Fayary, Pp 279-288
[4]. بنگرید به: Schmidt, E. F. (1951) Persepolis I: Structures, Reliefs, Inscriptions. Chicago: The University of Chicago Press, p 255.
علیرضا شاپور شهبازی، راهنمای مستند تخت جمشید. تهران: سفیران، 1389، ص 168.
[5]. متون پهلوی، جاماسب جی دستور منوچهر آسانا، ترجمه سعید عریان، انتشارات کتابخانه ملی جمهوری اسلامی بررسی از مرجع ایران طبق کپی رایت ، تهران 1371، ص 79.
[6]. حکیم ابوالقاسم فردوسی، شاهنامه، بر اساس نسخه مسکو، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی و مرکز خدمات کامپیوتری نور، 1389، ص 1064، بیت 38573.
[7]. پروكوپيوس، جنگ هاى ايران و روم ، ترجمه: محمد سعيدى ، انتشارات علمى و فرهنگى ، تهران ، چاپ چهارم 1382، ص 133.

کانال ایران باستان