افرادی که در این مراسم شرکت می کنند باید دست ها و موهای خود را پس از مراسم، با ادرار گاو یا ادرار گوسپند
یا حتی ادرار یکی از آشنایان و خویشاوندان خود بشویند.
گفتگوی زرتشت و اهورامزدا در این باره بدین صورت است که در اوستا، نسک، وندیداد، فرگرد هشتم، بند 11-13 آمده است: ( پس از آنکه نموکشان در سه گامی مرده نشستند، آنگاه موبد به مزدا پرستان چنین بانگ برآورد: ای مزدا پرستان! بدین جا پیشاب بیاورید تا نموکشان (افرادی که در تشییع جنازه حاضر بودند) گیسو و تن خویش را بدان بشویند. ای دادار جهان، ای اشون، پیشابی که نموکشان باید گیسو و تن خویش را بدان بشویند کدام است؟!!، پیشاب گوسپند یا گاو نر؟ پیشاب مرد یا زن. اهورامزدا پاسخ داد: پیشاب گوسپند یا گاو نر، اما نه پیشاب مرد و نه پیشاب زن، مگر اینکه مرد یا زن نزدیکترین خویشاوند مرده باشند. مزدا پرستان باید پیشاب را آماده کنند تا نموکشان گیسو و تن خویش را بدان بشوید
وندیداد، فرگرد هشتم، بند 11-13 اوستا، به ترجمۀ دکتر دوستخواه، تهران: انتشارات مرودارید، 1391، ج 2، ص 747-748.
برچسب: شستن دست و صورت,شستن دست و صورت بعد از وضو,شستن دست و صورت قبل از وضو,شستن دست و صورت در خواب,شستن دست وضو,شستن دست در وضو,تعبیر خواب شستن دست وصورت,تعبير خواب شستن دست وصورت,تعبیر شستن دست و صورت,شستن دستها در وضو,
نویسنده: سارا محبی