به خدمت گرفتن فاسدان برای اصلاح رفتار را مگر برده داری میگویند ؟!!

برده در اسلام به کسانی اطلاق میشود که برای کشتن انسان های مظلوم دست به شمشر میبرند

کسانی که در خدمت پادشاهان ستمکار در حال پاره پاره کردن انسان های ضعیف هستند

و اگر کسی با این خون خوارن جنگید توانست انان را اسیر کند

میتواند برای تربیت آنان را به خدمت مشغول کند

واین است برده داری در اسلام که در حقیقت برده داری نیست تربیت مفسدان هست

بقیه مطالب از سایت راه راستی است

. انسانهایی را برای فروش می دزدیدند که در شهر یا روستای خود زندگی عادی داشتند. از نظر اسلام چنین افرادی نه برده اند و نه قابل خرید و فروش. به نظر میرسد مجازات این آدمدزدها از نظر اسلام اعدام است؛ زیرا آنان که شغلشان این بوده، مفسد فی الارض محسوب می شوند (مانند قاچاقچیان مواد مخدر) و اگر شغلشان این نبوده بلکه تنها یک بار برای ربودن انسانها با سلاح به شهر یا روستایی هجوم برده اند، باز هم حکمشان اعدام است چون کسی که با سلاح، در مردم ایجاد رعب و وحشت کند، محارب به شمار می رود.

مجازات کسی را که یک نفر را بدون اسلحه بدزدد، از امام صادق(ع) پرسیده اند:
شخصی از امام صادق(ع) از (مجازات) مردی پرسید که زن آزادی را دزدیده بود و بعنوان کنیز فروخته بود.
امام فرمود: در این قضیه چهار حد جاری می شود: (حد به معنای مجازاتهایی است که خداوند تعیین کرده و کسی حق ندارد از آنها کوتاه بیاید)
1 ـ انگشتان مرد دزد قطع می شود.
2 ـ اگر با او آمیزش کرده، شلاق زده می شود.
3 ـ اگر خریدار با او آمیزش کرده و از قضیه آگاه بوده اگر محصن باشد (همسری داشته که می توانسته با او در آمیزد) سنگسار می شود و اگر محصن نبوده شلاق می خورد. اما اگر خبر نداشته، مجازات نمی شود.
4 ـ آن زن اگر به آمیزش اجبار شده مجازات نخواهد شد اما اگر با میل خود آمیزش کرده شلاق می خورد. (من لا یحضره الفقیه، ج 4، ص 69)
در حدیث فوق، امام تنها به حدها اشاره کرده و بعید نیست مجازاتهای دیگر هم در این قضیه مطرح باشد.

نتیجه:
اگر حکومتی براساس فقه شیعه در کشورهای افریقایی حاکم بود، افراد سودجو اجازه ی دزدیدن انسانهای عادی و فروش آنها را به غربی ها بمدت 350 سال نداشتند و چیزی بعنوان برده داری مطرح نمی شد. اما متاسفانه تصور بعضی این است که اسلام موافق با این برنامه هاست.