چهارشنبه سوري وافراط و تفريط ها

دوستان عزيز حتما شنيده ايد كه ميگويند چهارشنبه سورزي جشني از زرتشتيان هست

كه البته با توجه به سخناني كه از موبدان ميشنويم در اين حرف به شك مي افتيم

مثلا جناب دکتر جهانگیر اوشیدری :
«شک نیست که افتادن این آتش افروزی به شب آخرین چهارشنبه سال، پس از اسلام است، چه، ایرانیان باستان شنبه و آدینه نداشتند. چون روز چهارشنبه نزد اعراب روز شوم و نحسی بود لذا برای رفع نحسی اقداماتی می کردند. بنابراین چهارشنبه سوری جزو جشن های ایران باستان نیست.» دانشنامه ی مزدیسنا، ص ۳۳۳

مي بينيد كه اين پير زرتشتيان چه گفته

يا اگر به مطالب ديگر موبد نيكنام مراجعه كنيد

يا به تحقيقات برخي دوستان مثل استاد غياث آبادي از منابع كهن كرده اند

برخي از دوستان هم ازگويا ضديت به آتش را مربوط به اسلام ميدانند ذيل روايتي از رسول خدا

چهارشنبه روزى است که در آن روز ، آتش آفریده شد کافی : ج۴

«عرب ها در روز چهارشنبه ی آخر سال، با روشن کردن آتش در کف کوچه و خیابان و پریدن از روی آن و با شعار بیماری های من به تو برسد و سرخی و سرزندگی تو به من برسد، به آن توهین می کردند»دوست عزيز در راه راستي اين را مينويسد

اين دوستان بديهاي اين رسم را بيتشر بررسي ميكنند

عده اي ديگر برعكس اين گروه در مدح خوبيهاي اين مراسم بسيار قلم فرسايي ميكنند مثلا

اين مراسم را نشانه گرايش به نور هست فرار از ظلمت و هزاران مطلب در مدح اين گفته اند

و در اين بين كساني كه ميخوالهند فارق از اين امور آيا اين رسم خوبه يا خير و...

در هر حال به نظر ميتوان از چهارشبه سوري به عنوان سنتي كه شور و هيجان را به جوانان القا ميكند دفاع كرد فارق از معايبي كه دارد

كما اينكه حضرت علي عليه السلام در نهج البلاغه مارا سفارش ميكن به برپا داشتن سنت هاي گذشتگان كه نيكو هست اگرچه در شرع به صورت خاص به آن پرداخته نشده

در هر حال توصيه حقير اين هست كه ريشه هاي فلسفي اين عمل كه ريشه در عقلانيت دارد را كشف و به آيندگان و كساني كه در حالند بگوييم تا هم سنتي كه از قديم بوده را برپا كنيم

هم شور هيجان جوانان كودكان نوجوانان و همه را ببينيم بدون تبعات منفي فعلي

با ارائه راهكارها در اين زمينه

ضمن اينكه نشان دهيم در ايران باستان خبري از اين رسم نبوده است